Smisao korizme II.
U prvom članku osvrnuo sam se na povijest korizmenoga razdoblja, na godišnju pripremu za Uskrs i njegovo slavlje.
Sada se želim usredotočiti na značenje podrijetla korizme, na dan koji je predaja utvrdila kao Pepelnicu. Namjera je upravo cijeniti završetak karnevalskoga trodnevlja.[1] Poganski ostatci karnevala ukazuju na vezanost za svijet i njegove varljive vrijednosti; na početku korizme izražava se istinsko značenje ljudskoga života i njegova nesigurnost. Pepeo je ono što ostaje, ostatak; kada se posipa po glavi, bogoslužje rabi dva izričaja. Stariji glasi: „Spomeni se, čovječe, da si prah i da ćeš se u prah vratiti.“ Stoljećima je Crkva na početku korizme osvjetljavala zbilju ljudskoga života, budeći spomen na ono što on uistinu jest. To mi se čini bitnim, jer neprestani razvoj i naprednjački pogled na svijet hrane obmanu koju činjenice opovrgavaju. Katolička predaja ponudila je vrhunsku kulturnu uslugu svim narodima. Ta kulturna usluga nudi se zemlji danas.
Drugi izričaj pepeljenja odnosi se na specifično kršćansku vrjednotu: „Obratite se i vjerujte Evanđelju.“ Obraćenje podrazumijeva prepoznavanje stvarnosti grijeha kao štete za čovječanstvo i povratak Bogu koji se objavio u Kristu kao Otkupitelj svih ljudi. Taj „povratak“ odnosi se i na one koji se smatraju kršćanima jer su kršteni i po nazivu pripadaju Crkvi. To je pojedinačna (osobna) vrjednota, ali i društvena.
Kršćanski narodi moraju obnoviti svoje evanđeosko stanje, koje mora prožimati cijelu kulturu. Evanđelje je navještaj i nazočnost Kraljevstva Božjega, namijenjena svim ljudima i narodima, iako se čini kao zrno gorušičino, najmanje od svih zrna. Treba samo razmotriti golemost sjetve, rasčovječene narode i kulture te sukobe koji nastaju među njima. Dužnost je kršćana ponuditi evanđeosku poruku, koja sadržava naum otkupljenja, svim narodima svijeta. Ona im je namijenjena kao Istina i kao Život. Svaki Uskrs obnavlja se prinos Istine i Života u Kristu, umrloga i Uskrsnuloga; On će se vratiti suditi onima koji prihvate ili odbiju njegovu ponudu. U stvarnosti, svaka je Misa Uskrs i predokus Kraljevstva koje ne će imati kraja.
kastilski izvornik
El sentido de la Cuaresma II.
En un primer artículo me referí a la historia del período cuaresmal, de preparación a la Pascua anual y su celebración.
Ahora quiero enfocar el significado del origen de la Cuaresma, en el día que la tradición ha identificado como Miércoles de Ceniza. Precisamente se desea valorar el acabamiento del trienio de carnaval. Los restos paganos del carnaval indican un apego al mundo y a sus equívocos valores; en el inicio de la Cuaresma se expresa el auténtico sentido de la vida humana y su precariedad. La ceniza es lo que queda, un despojo; al imponerla sobre la cabeza, la liturgia emplea dos fórmulas. La más antigua reza: “Recuerda, hombre, que eres polvo y al polvo volverás”. Durante siglos, en el inicio de la Cuaresma, la Iglesia ha iluminado la realidad de la vida humana, despertando la memoria de lo que ésta auténticamente es. Me parece algo esencial, porque el desarrollo incesante y la perspectiva progresista alimentan una ilusión que los hechos desmienten. La tradición católica ha ofrecido un servicio cultural de primer orden para todos los pueblos. Ese servicio cultural es prestado a la Argentina actual.
La segunda fórmula de la imposición de la Ceniza se refiere al valor específicamente cristiano: “Conviértete y cree en el Evangelio”. La conversión implica reconocer la realidad del pecado como daño de la humanidad del hombre, y el volverse a Dios que se ha revelado en Cristo como Redentor de todos los hombres. Este “volver” vale, también, para quienes se creen cristianos porque están bautizados y pertenecen nominalmente a la Iglesia. Se trata de un valor individual (personal) pero también social.
Los pueblos cristianos deben renovar su condición evangélica, que ha de impregnar toda la cultura. El Evangelio es el anuncio y la presencia del Reino de Dios, destinado a todos los hombres y pueblos, aunque se presenta como un grano de mostaza; la más pequeña de todas las semillas. Basta considerar la vastedad del sembradío, pueblos y culturas deshumanizados, y los conflictos que surgen entre ellos. Es el deber de los cristianos ofrecer el mensaje evangélico, que contiene el designio redentor, a todos los pueblos del mundo. A ellos está destinado como Verdad y como Vida. Cada Pascua se renueva el ofrecimiento de la Verdad y la Vida en Cristo, muerto y Resucitado, que volverá para juzgar a quienes acepten o rechacen su ofrenda. En realidad, cada Misa es una Pascua, y un anticipo del Reino que no tendrá fin.
[1] Karnevalsko trodnevlje je katolička pobožnost koja se održava tri dana prije Čiste srijede (Pepelnice), obično u nedjelju, ponedjeljak i utorak prije korizme. Njezin je cilj naknada za grijehe i neumjerenosti koje se često događaju tijekom karnevalskih svečanosti.
